آدم‌بس

تاریخ سازان - تاریخ بازان!

جمعه, ۱۸ فروردين ۱۳۹۶، ۰۱:۰۵ ب.ظ

« سالوادور آلنده» سیاستمدارِ مارکسیست شیلیایی بود که بعد از تلاش برای فلج کردن اقتصاد کشور و تغییر قانون اساسی، با کودتای پیونشه جان خود را از دست داد و قدرت به «پیونشه» رسید. پیونشه هزاران نفر از طرف‌داران آلنده را در زندان‌ها حبس کرد و قوانینی تعبیه کرد که با کمک آن جرایم‌ش هرگز قابل پیگیری و بررسی قانونی نباشد، در اختلاس بیست و هفت میلیون دلاری شرکت کرد و ظرف مدتی از قهرمانِ ملی، به شخص منفور ملی بدل شد.

شاید صحبت از تاریخ معاصر شیلی به نظرتان احمقانه بیاید، اما می‌خواهم درباره‌ی چیز احمقانه‌تری صحبت کنم؛ آهنگ‌های انقلابی در تاریخ معاصر شیلی. سرودِ «مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد» در زمان حکومت آلنده، توسط انسان‌های انقلابی و جنگ‌جوی زمانه‌شان ساخته شد اما وقتی پیونشه بر سر کار آمد، باز هم ممنوع شد! روی این لینک کلیک کنید و ببینید که « برپا خیز، از جا کن، بنای کاخ دشمن» درست از روی همین آهنگ زمان آلنده ساخته شده ست.

شاعر شعر نسخه‌ی فارسی شده‌ این آهنگ علی ندیمی‌ست. او دو سال بعد از انقلاب در لیست سیاه قرار می‌گیرد و مجبور به فرار از ایران می‌شود.

دیگر؟ «نان و شراب» را می‌خواندم. از معدود کتاب‌های این چند ماه که ارزش دقیق خواندنِ بند بندش را داشت و فکر خواندن ادامه‌اش هیجان‌انگیز محسوب می‌شد. داستان را لوث نمی‌کنم، بگذارید از نویسنده‌اش حرف بزنم. اینیاتسیو سیلونه، برای مبارزه با موسولینی به حزب کمونیست ایتالیا پیوست و شش سال بعد توانست به شوروی، بهشت ذهنی‌اش سفر کند و تاثیر این سفر بر او چنان بود که راهش را برای همیشه از کمونیست‌ها جدا کرد.

تاریخ دوار و ترسناک ست. انگار هر بار انسان‌ها با خودشان فکر کرده‌اند که«این‌بار» ماجرا چیز دیگری‌ست. این‌بار این آدم تجسم پیغام‌بری‌ست. این‌بار آخر داستان ترسناک ظلم‌های پیاپی‌ست. این‌بار گذشته‌ و امید بار بعدی را محاصره کرده. کسی چه می‌داند، چرا دفعه‌ی بعد نه؟

پس تکلیف خون‌ها چه می‌شود؟ خون مردم، جوانان به پیری نرسیده و کودکان به بلوغ نرسیده. دیگر چه کسی دلتنگ آزادی‌خواه جوانی خواهد شد که توسط پیونشه کشته شد؟ کسی داستان پررنج ده‌ها میلیون تن از مردم عادی که زندگی‌شان صرف فرار از دست استعمار شد را به یاد ندارد. قطرات خون، بر برگ برگ کتاب تاریخ ریخته شده، خون‌ها با یکدیگر درآمیخته‌اند، آن‌چنان که قابل تفکیک نیستند. ده‌ها میلیون نفر در این بازی مرده‌اند، شما مزارشان را می‌شناسید؟

پی‌نوشت: این پست را بیست‌و دوم بهمن نوشته بودم. گاهی به حد مرگ از خودم لجم می‌گیرد. تنبل در کارهایی که دوست دارم و ماله‌کش در کارهایی که دوست ندارم.

دومین پی‌نوشت: تاریخ‌بازان بازندگان تاریخ‌ست، نه اهل تاریخ!

 

  • ۹۶/۰۱/۱۸
  • سارای زنجیربریده

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی